2 - نطفة : نطفه همان منى يا آب اندكى است كه از زن و مرد خارج مىشود . 3 - قرار : هر محل با ثبات و آرامى را كه اشياء در آن آرام گيرند ، يعنى به آرامش برسند ، محل قرار يا قرارگاه مىنامند . 4 - مكين : هر چيز ثابت و غير متزلزل را كه در جاى خود استوار باشد ، مكين ، يعنى جاى گرفته و مطمئن گويند . پس معناى آيه تا اينجا اين مىشود كه : ما نطفه را در قرارگاه خودش ، يعنى در رحم ، قرار داديم . 5 - علقة : خون بسته غليظ چسبنده را علق ، و يك قطعه از آن را علقه گويند . 6 - مضغة : هنگامى كه عرب مىگويد : مضغ اللّحم ، مقصودش اين است كه گوشت را در دهان جويد و با دندان قطعه‌قطعه كرد تا فرو برد . به يك لقمه گوشت قابل جويدن نيز مضغه گويند . بدين خاطر ، به جنين جاى گرفته در شكم مادر ، هنگامى كه به اندازه لقمه گوشتى در حدّ جويدن گردد ، مضغه گويند . مضغه پس از علقه پديد مىآيد . 7 - انشاء : ايجاد ، پديد آوردن و پرورش دادن . إنشاء الشىء ، يعنى آن چيز را ايجاد كرد و پرورش داد . و أنشأ اللّه الخلق ، يعنى خداوند مخلوقات را آفريد و آنها را پرورش داد . تفسير آيات ما انسان را از عصاره ناب و صافى گل زمين آفريديم . سپس او را در جايگاه ثابت و آرام‌بخش وى ، يعنى در رحم مادر قرار داديم ، پس از آن ، اين نطفه را به خون تبديل كرديم ، خونى جامد و غليظ و بسته و چسبان كه به هر چه برسد آويز آن مىشود ، سپس اين خون بسته غليظ را به گوشتى ، همانند گوشت جويدنى ، مبدل ساختيم . پس آنگه همين تكه گوشت را استخوان نموديم . سپس همين استخوان را با گوشت پوشانديم . و در نهايت او را آفرينشى ديگر ، شامل اعضاء و روح انسانى ، داديم ، پس بزرگ است خدائى كه بهترين آفرينندگان است ، خدائى كه اين موجود پيچيده و شگفت‌آور را ، در طى مراحلى اين گونه ،